چرا کودکم نمی خوابد؟

آنها در طول روز نور کافی دریافت نمی کنند.

آیاخیلی خسته هستید که نمی توانید با کودک قبل از ساعت 3 بعدازظهر به پیاده روی بروید؟
یا خیلی سرتان شلوغ است که نمی توانید همه پرده ها را کنار بزنید؟
نگه داشتن کودک در تاریکی ممکن است برنامه خواب کودک را بهم بزند. دکتر میندل می گوید: نوزادانی که در طول روز بیشتر در معرض نور قرار می‌گیرند، بهتر می‌خوابند.

راهکار:

در معرض نور خورشید صبحگاهی قرار بگیرید. دکتر میندل می گوید: «این هورمون ملاتونین را سرکوب می کند – هورمونی که چرخه خواب و بیداری را تنظیم می کند – به طوری که در زمان مناسب (تاریکی) به اوج خود می رسد.

جای کودک را یا در زمان شیردهی خودتان و کودکتان به نقطه آفتاب‌گیر خانه بروید و در آنجا به کودک غذا بدهید یا بازی کنید. پیاده روی صبحگاهی نیز ایده خوبی است، حتی در یک روز ابری، اما اگر امکان پذیر نیست، روشن کردن یک سری لامپ جایگزین مناسبی است.

به یاد داشته باشید که یک یا دو ساعت قبل از خواب آنها را کم نور یا خاموش کنید. دکتر کارپ می گوید: “شما می خواهید کودکتان نور و فعالیت را با روز و تاریکی و بی تحرکی را با شب مرتبط کند.”

کودک شما غذای سنگین نیمه شب دارد.

دکتر کاترین توبین، نویسنده کتاب The Lull-A-Baby Sleep Plan، می گوید: «احتمالاً این دلیل شماره یک است که چرا نوزادان در به خواب رفتن مشکل دارند. وقتی بلافاصله قبل از خوابیدن نوزاد، در گهواره به او غذا می دهید، شیردهی را با خوابیدن مرتبط می کنید – به خصوص اگر اجازه دهید زیر سینه شما بخوابد. این ممکن است در ساعت 7 بعد از ظهر مشکلی نداشته باشد، اما زمانی که آنها ساعت 3 صبح از خواب بیدار می شوند، نیاز به غذا خوردن دارند تا دوباره به خواب روند و ممکن است مشکلی ایجاد شود.

راهکار:

لازم نیست همه با هم کودک را تنها بگذارید. دکتر میندل می گوید، فقط آن را زودتر در روال چرت زدن یا قبل از خواب به تختش منتقل کنید. شیر دادن را امتحان کنید، سپس پوشکش را تعویض کنید، سپس وقتی بیدار هستند آنها را زمین بگذارید. و به نوزاد خود در اتاق خوابش شیر ندهید. آنها باید یاد بگیرند که تخت کودک فقط برای خواب است.
در نهایت کودک شما یاد می گیرد که وقتی شب از خواب بیدار می شود خود را آرام کند.

اما اگر آنها نخوابیدن ممکن است گرسنه باشند. دکتر کارپ پیشنهاد می‌کند با غذا دادن به کودک خود هر یک یا دو ساعت در عصر و غروب، اجازه دهید کالری بیشتری دریافت کنند تا شب‌ها گرسنه نباشند.

به عنوان مثال، اگر زمان خواب ساعت 8 بعد از ظهر است، در ساعت 5 بعد از ظهر، 6 بعدازظهر و حداقل یک مورد دیگر قبل از اینکه آنها را بخوابانید به آنها غذا بدهید. گزینه دیگر انجام “خوراک رویایی” است: آنها را برای شب در ساعت 8 بعد از ظهر بگذارید، سپس قبل از خواب خود ( ساعت ۱۱ شب)کودک را برای تغذیه بیدار کنید.
کودک شما در زمان خواب نمی خوابد
نوزادانی که از چرت زدن نیمروزی امتناع می‌کنند و طی روز نمی‌خوابند در مقابل خواب مقاوم تر هستند وبیشتر و خیلی سخت تر به خواب می روند. دکتر میندل می‌گوید: «کودکی که نمی‌خوابد یا چرت کوتاهی می‌زند، سخت‌تر به خواب می‌رود و در طول شب بیشتر بیدار می‌شود».

راهکار:

دکتر توبین می گوید: “برای نوزادان زیر 12 ماه، معمولاً یک مشکل زمان بندی است.” “زمانی که شما دقیقا به جایی رسیدید که علامت شدید خستگی – شروع خمیازه، چشمان سنگین – را دیدی اغلب فرصت خواب نیمروزی را از دست داده اید.” در این مرحله، آنها بیش از حد خسته هستند و ذهن آنها بیش از حد پیام مخابره می کند که نمی توانند به خواب بروند. مراقب علائم خواب آلودگی کودک خود باشید و فورا آنها را بخوابانید.

ثابت قدم باشید.

اگر برنامه قبل از خواب شما لالایی و داستان است، قبل از خواب نیز همین کار را انجام دهید. اگه بخوابن عالیه، اگر آنها یک ساعت وقت صرف کنند، خوب باز هم بهتر از هیچ است. نوزادان تازه متولد شده هر زمان که تمایل داشته باشند می خوابند، اما در 4 ماهگی، نوزادان معمولاً در برنامه چرت خود قرار می گیرند که شامل دو چرت طولانی تر در روز (یکی در صبح و دیگری بعد از ظهر) یا سه چرت کوتاه تر است.

آنها نمی توانند بدون شما بخوابند.
چه آنها را تکان دهید و چه به پشت آنها ضربه بزنید تا زمانی که به خواب بروند، کودک شما برای به خواب رفتن به حضور شما وابسته شده است.

راهکار:

آنها را به طور کامل رها نکنید. در عوض، هر شب به تدریج زمان کمتری را در اتاق آنها بگذرانید و از یک شی انتقالی مانند پتو یا عروسک خواب استفاده کنید تا این روند آسان تر شود. با این حال، یک نوزاد باید قبل از اینکه با یک عروسک یا شب مورد علاقه بخوابد حدود یک سال سن داشته باشد –

قبل از آن، هر چیزی که در گهواره نرم باشد، خطر ابتلا به سندرم مرگ ناگهانی نوزاد (SIDS) را افزایش می‌دهد. دکتر توبین می‌گوید، اما می‌توانید آنها را با پتویی قنداق کنید که در نهایت به محبوب آنها تبدیل می‌شود. اگر کودک شما به سمت بره کرکی خود میل می کند، آن را تا زمانی که به اندازه کافی بزرگ شود و در گهواره او را در آغوش بگیرد، در برنامه خواب او بگنجانید.

آنها در حال مبارزه با تنها خوابیدن و جدا شدن از رختخواب شما هستند
شما در نهایت آماده هستید که اتاق خواب خود را پس بگیرید، اما هم اتاقی کوچک شما به تخت و اتاقش علاقه ای ندارد. و هر چه مدت طولانی تری با هم بخوابید، این روند سخت تر می شود.

راهکار:

دکتر میندل می گوید: «این کار کمی طول می کشد، بنابراین این را به تدریج انجام دهید. اول آنها را در خواب روز بگذارید در اتاقشان چرت بزنند. هنگامی که آنها به تنها خوابیدن عادت کردند، روال قبل از خواب خود را در اتاقشان انجام دهند. سپس گهواره آنها را به اتاقشان ببرید و آنها را در اتاق خود بگذارید، اما اگر در طول شب از خواب بیدار شدند، همچنان آنها را به تخت خود بیاورید.

اگر دیدید که آنها قادر به تنها گذراندن تمام شب نیستند به آنها اجازه دهید برای مدتی در اتاقشان سر و صدا کنند یا گریه کنند. اما زمانی که متوجه شوند شما برای گرفتن آنها نمی آیید، یاد می گیرند که خودشان را آرام کنند.

شما تحمل نمیکنید که آنها سر و صدا کنند یا گریه کنند.
در مورد آن فکر کنید: آیا در لحظه ای که به رختخواب می روید به خواب می روید؟ احتمالا نه. خوب، کودک شما همینطور است. بنابراین وقتی با کوچکترین ناله ای وارد اتاق آنها می شوید، ممکن است حواس آنها را از خوابیدن پرت کنید یا حتی آنها را از خواب بیدار کنید.

راهکار:

با استرس و نگرانی برای رسیدگی به کودک برای چند دقیقه مبارزه کنید. دکتر توبین می گوید: «اگر به کودک خود فرصت ندهید که خود را آرام کند، او این کار را به این سرعت یاد نخواهد گرفت. اگر از مانیتور کودک استفاده میکنید، فقط صدای آن را کم کنید تا فقط صدای جیغ اصلی را بشنوید – نه زمزمه ای که نوزادان به طور طبیعی در خواب انجام می دهند.