نکات ایمنی و بهداشتی برای انتخاب اسباب بازی

رشد جسمانی کودک از طریق بازی بهتر شکل می گیرد

به ویژه بازی های اجتماعی، هوش عقلی، تخیل، فرصت ها و انضباط اجتماعی. هوش هِیجانی بیشترین نقش را در پیشرفت انسان نسبت به هوش عقلی دارد و فعالیت، بازی و سرگرمی نیز نقش مهمی در تقویت این هوش ایفا می کند.

با بازی بنیاد های اساسی شخصیت کودک بین سنین هفت تا هشت سالگی استوار می شود و ساختار خود را به دست می آورد، پس از این تغییر در ساختار شخصیتی کودک به سختی امکان پذیر است .
زبان بازی بچه، زبان سمبلیک است و کودک از طریق آن به صورت غیر مستقیم خواسته های خود را مطرح می کند.

توجه والدین به بازی فرزندان را بسیار مهم است. رفتارهای فرزندمان به هنگام بازی، مثل خراب کردن اسباب بازی رفتارهایی است که نباید بی تفاوت از کنار آنها بگذریم و یا این که به صورت تخریب گر با آن برخورد کنیم، بلکه باید نگاه دقیق و کارشناسانه نسبت به این رفتارها داشته باشیم.
احتمالاً شما هم مثل اکثر والدین می خواهید با خرید اسباب بازی خوب و جذاب برای جشن تولد و یا مناسبت های دیگر فرزندتان را ذوق زده کنید.

فراموش نکنید که خودتان نیز کودکتان را همراهی کنید

در این مقاله بخوانید که چگونه با روش درست با کودک خود بازی کنید

اما در بین این همه اسباب بازی که در بازار وجود دارد انتخاب اسباب بازی مناسب کار آسانی نیست.

اسباب بازی برای سرگرم کردن کودک ساخته می شود، اما گاهی همین اسباب بازی دردسر ساز می شود و به کودک شما آسیب می رساند.

بچه ها هیچگاه از خراب کاری دست برنمی دارند. تیله ها را می بلعند، بعضی قطعات را در دماغ شان فرو می کند. اسباب بازی را خریداری کنید که برای سلامتی فرزندتان خطری نداشته باشد. نکاتی در این باره در ادامه بیان شده است:

* اسباب بازی های پلاستیکی باید صاف و برای لمس کردن مناسب باشند و از جنس شکننده نباشند، زیرا در صورت شکستن، لبه های آن تیز و برنده می شود. * در مصرف پلاستیک باید از رنگ دانه ای (مستربچ) استفاده شود که رنگ دهنده نباشد.

* در اسباب بازی های چوبی، چوب باید کاملاً صاف و سمباده کشیده شده باشد تا تراشه های آن در دست کودک فرو نرود.

* جنس اسباب بازی، بخصوص برای کودکان زیر دو سال) که همه چیز را به دهان می برند، باید قابل شستشو و ضدعفونی باشد.

* وزن آنها برای کودک قابل تحمل باشد و از لحاظ حجم در دهان کودک جای نگیرد (خصوصا زیر دو سال که همه چیز را به دهان می برد.

* اسباب بازی های چینی و شیشه ای را نباید در اختیار کودکان کوچک تر از سه سال قرار داد. در اسباب بازی هایی که از شیشه استفاده می شود، باید لبه های آن گرد و صاف پرداخت شود.

* در اسباب بازی ها، پیچ و مهره های بازشو و سوزن و سنجاق و پیچ و قزن و غیره به کار نرفته باشد.

* باید از به کار بردن مواد قابل اشتعال در اسباب بازی ها خودداری کرد. این نکته بخصوص در مورد اسباب بازی هایی که درون شان با کاغذ و پوشال پر شده است، اهمیت بسیار دارد.

* لایی اسباب بازی های پر شده، ضدعفونی شده و بهداشتی باشد.

* اگر در ساخت اسباب بازی میخ یا پیچ به کار رفته است، باید توجه داشت که در اسباب بازی فرو رفته باشد و قسمت های تیز و بُرنده آنها بیرون نباشد.

* اگر در ساخت اسباب بازی فنر به کار رفته است، فنر باید در بدنه اسباب بازی جای داشته باشد به طوری که اگر «در برود» به دست و صورت کودک آسیب نرساند.

* چشم ها و اجزای صورت حیوانات و عروسک ها باید به خوبی چسبانده یا دوخته شوند زیرا اگر این قسمت ها محکم نباشند ممکن است کودک با ناخن و دندان آنها را بکَند و فرو بدهد. این نکته را بخصوص در مورد اسباب بازی کودکان کوچک تر از دو سال باید بیشتر رعایت کرد.

* اسباب بازی هایی که کودک وارد آنها می شود، مانند چادر یا خانه عروسک باید چنان باشد که کودک بتواند درِ آنها را از بیرون و داخل به راحتی باز کند.

* نخ یا ریسمان اسباب بازی های کشیدنی باید بدون گره باشد و قطرش از یک و نیم میلی متر کمتر نباشد تا دست کودک را نَبُرد.

* اسباب بازی خاص کودکان کوچک تر از دو سال (که چیزها را به دهان می برند) باید به اندازه کافی بزرگ باشد تا کودک نتواند آن را فرو برد.

* رنگ آنها جالب و جذاب باشد. در اسباب بازی هایی که امکان دارد کودک آنها را به دهان ببرد، یا با پوست و لباس بدن کودک در تماس است، باید در مواد رنگی آنها از رنگ های استاندارد مواد غذایی استفاده شود. مانند سازدهنی، دندان گیر، دستبند، گردنبند، عروسک های دستکشی و سایر وسایلی که در اثر عرق بدن و یا بزاق دهان، موجب رنگی شدن پوست بدن و یا پوشاک کودک می شود.

چگونه با کودکم بازی کنم؟

* عروسک هایی که موهای نایلونی دارند و هر نوع حیوانات پشمالویی که پشم شان از الیاف مصنوعی است، هم حساسیت زا هستند و هم به آسانی شعله ور می شوند.

* برای سر پا نگه داشتن حیوانات پشمالویی که در بدن آنها میله های فلزی قرار داده اند، بخصوص گوش خرگوش ها که به وسیله این میله های فلزی راست می ایستد، کودک به تدریج پوشش حیوان را پاره می کند و با میله داخل آن، به خود یا همبازی اش ممکن است آسیب برساند.

* حیوانات پشمالو در سنینی که کودک همه چیز را به دهان می برد، اسباب بازی خوبی نیستند، چون کودک به راحتی پشم های آن را با لیسیدن می خورد. گاه پس از معاینه پزشکی یا عمل جراحی از داخل شکم کودک پشم های اسباب بازی خارج شده است.

* افزون بر اشیای نوک تیز، هر نوع شی ای که پیچ و مهره های کوچکی دارد، برای کودک خطرناک است. کودک یک ساله به راحتی پیچ و مهره و سرپوش قابلمه ها را باز می کند و می بلعد.

* جغجغه هایی که داخل آنها سنگ یا توپک وجود دارد، ممکن است بشکند یا از هم باز شود، از این رو برای خردسال خطرناک است زیرا احتمال دارد در دهان کودک قرار گرفته و موجب خفگی او شود.

* دقت کنید در خردسالی نباید کیسه های پلاستیکی را در دسترس کودک قرار دهید، چون ممکن است آن را روی سر و صورت خود بکشد و هنگام تنفس زمانی که دَم و بازدم صورت می گیرد، جلوی مجاری تنفسی او را بگیرد و دچار خفگی شود.

* از بازی کودک با اسباب بازی هایش روی پله ها و یا پاگرد منزل جلوگیری کنید.

* از بازی کردن کودک با بندک (طناب) پرده ها جلوگیری کنید. گزارش هایی رسیده است که کودکانی بدین وسیله دچار خفگی شده اند.
* به کودکان زیر پنج سال اجازه دوچرخه سواری در خیابان یا کوچه های خلوت و حتی کوچه های بن بست را ندهید.

* مراقب باشید در زمین بازی ممکن است تاب ها با بچه های خردسال برخورد کند
و باعث صدمات شدید گردد. در اطراف تاب ها می بایست فضای کافی وجود داشته باشد. گفته می شود برخورد کودک با گوشه صندلی تاب در این سرعت (تا 38 کیلومتر در ساعت گزارش شده) همانند تصادف کودک با یک کامیون پنج تن است. بهتر است صندلی های تاب از لاستیک یا پلاستیک ساخته شده باشند، نه چوب و فلز.

* اسباب بازی های کودک را هر چند وقت بررسی و کنترل کنید. اسباب بازی هایی که با شکسته شدن نوک آنها تیز شده، یا بعضی از وسایل چوبی که تراشه دار شده، یا قطعاتی که تَرک برداشته و یا سرِ چکشی که لق شده و … ممکن است به کودک صدمه و آسیب وارد کند.

برای خرید اسباب بازی کودک

روی بسته بندی ها به دنبال برچسب ها و نشانه های الزامـی باشید در آن به گروه سنی درج شده روی بسته بندی توجه کنید.

دقت کنید.

قابل توجه که وقتی یک اسباب بازی برای کودکان بالای 36 ماه مناسب تشخیص داده می شود، بی دلیل نیست، علاوه بر خطراتی که این اسباب بازی برای کودک زیر دو سال دارد ، طبقه بندی اسباب بازی ها براساس سن، متناسب با رشد عاطفی و فیزیولوژیکی کودکان در نظر گرفته می شود.
روی بسته بندی ها و برچسب ها به دنبال علامت CE باشید. امروزه درج این علامت روی اسـبـاب بـازی هـا الزامـیست. علامت CE باید کاملا خوانا باشد و به راحتی پاک نشود.

این علامت به ما اطمینان خاطر می دهد که در ساخت اسباب بازی نکات ایمنی در سطح اروپایی رعایت شده است.

همچنین علامت استاندارد NF بیان کننده این است که در ساخت اسباب بازی مورد نظر نکات ایمنی رعایت شده و اسباب بازی در لابراتوارهای مستقلی مورد آزمایش قرار گرفته و از استحکام لازم برخوردار است.
هشدار یا تذکرات درج شده روی اسباب بازی ها را به دقت بخوانید.

روی بسته بندی اسباب بازی حاوی دستور العمل های ایمنی و تذکراتی برای خطرات احتمالی است مخصوصاٌ اسباب بازی هایی که دارای لوازم جانبی برنده یا نوک تیز هستند.

ممکن است در ساخت اسباب بازی از مواد شیمیایی استفاده شده باشد، مواد شیمیایی هر چند به میزان کم ممکن است به کودک آسیب برسانند. چرا که بدن کودکان حساس تر و شکننده تر است. از خرید اسباب بازی های پر سر و صدا خودداری کنید: این نوع اسباب بازی ها نه تنها گوش های خودتان را آزار می دهد، بلکه ممکن است به شنوایی کودک تان نیز آسیب بزند.
در انتخاب اسباب بازی های برقی، از خرید اسباب بازی هایی که در بعضی قسمت ها دچار اتصال می شوند

خودداری کنید اسباب بازی را به دقت وارسی کنید، تا سیم لختی در آن نباشد. مطمئن شوید که کودک نمی تواند اسباب بازی را باز یا قطعاتش را از هم جدا کند.

مراقب باشید باتری ها کهنه نباشند. چون باتری های فرسوده حاوی مواد شیمیایی مضر هستند، لازم است جای باتری اسباب بازی هایی که برای سنین پایین تر ساخته می شود کاملا بسته و محکم باشد تا کودک نتواند به راحتی آن را باز کند.

اگر خرس مخملی می خرید خرس هایی باشد که، از الیاف طبیعی ساخته شده باشند، چون الیاف طبیعی باعث ایجاد آلرژی نمی شود.

دنبال برچسب استاندارد باشید. این برچسب به شما اطمینان خاطر می دهد که الیاف از نظر مواد سمی کنترل شده است. بهتر است قبل از آن که خرس های مخملی را به دست بچه ها بدهید آن ها را بشویید،