رفلکس‌های (بازتاب) مهم در بدو تولد

رفلکس‌ها (بازتاب‌ها) واکنش‌هایی هستند که نوزادان به تحریکات نشان می‌دهند. در واقع رفلکس‌ها حرکاتی ناخودآگاه هستند که در سن سه ماهگی به بعد به صورت حرکات خودآگاه می‌شوند. این رفلکس‌ها شاخص مهمی برای رشد و تکامل نوزاد را به ما نشان می‌دهد. پزشکان اطفال در بیمارستان با آزمایش این رفلکس‌ها عملکرد مناسب سیستم عصبی مرکزی را بررسی می‌کنند که این رفلکس‌ها بیش از هفتادتا هستند ولی دو رفلکس از این 7 رفلکس مهم را شما خود در منزل می‌توانید به راحتی تست کنید. (رفلکس چرخش سر یا دنبال کردن و رفلکس گرفتن در مشت)

رفلکس مورو:

این رفلکس زمانی اتفاق می‌افتد که یک نوزاد به پشت خوابیده باشد و با یک صدای بلند ناگهانی تحریک شود که باعث حرکت سریع یا ناگهانی سر نوزاد می‌شود. این محرک باعث ایجاد یک کشش متقارن در سر و پاهای نوزاد شده و یک حالت C شکل را با انگشت شست و سبابه ایجاد می‌کند. پس از این اتفاق، نوزاد حالت خمیده به خود می‌گیرد، به گونه‌ای که سر و پاهای او به سمت تنه جمع می‌شوند. مهار این رفلکس از ماه سوم تا ششم رخ می‌دهد. پاسخ نامتقارن به این رفلکس ممکن است نشان‌دهنده شکستگی ترقوه یا آسیب‌دیدگی عصبی دست باشد. عدم وجود این رفلکس در نوزادان یک پیامد ناگوار از آسیب‌های عصبی اساسی است.

رفلکس تونیک نامتقارن گردن:

رفلکس تونیک نامتقارن گردن در نتیجه چرخش سر به یک طرف فعال می‌شود. با چرخاندن سر به یک طرف، دست و پای موافق کشیده می‌شوند درحالی‌که اندام‌های مخالف خم می‌شوند و بدن حالت یک شمشیرباز را به خود می‌گیرد. این رفلکس باید تا شش ماهگی در حالت بیداری مهار شود. اگر این رفلکس هنوز در سن هشت تا نه ماهگی وجود داشته باشد، کودک با صاف کردن دست‌ها و آوردن زانوها در زیر بدن، قادر به پشتیبانی از وزن خود نخواهد بود.

رفلکس تونیک متقارن گردن:

رفلکس تونیک گردن متقارن با کشیده شدن یا خم شدن سر نوزاد رخ می‌دهد. کشیدگی سر باعث کشیدگی دست‌ها و خم شدن پاها می‌شود و خم شدن سر باعث خم شدن دست‌ها و کشیدگی پاها می‌شود. این رفلکس تا ششمین ماه مهار می‌شود تا چهار دست و پا رفتن کودک را فعال کند.

رفلکس گرفتن در مشت (گراسپینگ):

اگر چیزی را در مشت نوزاد قرار دهید مشت خود را محکم می‌بندد. مثلاً می‌توانید انگشت خود را در مشت نوزاد می‌گذاریم و معمولاً مشت نوزاد به قدری محکم است که اگر او را بلند کنید وزن خود را تحمل می‌کند. (البته هرگز این کار را نکنید) رفلکس کف دست در حدود ماه ششم از بین می‌رود. به طور مشابه، رفلکس پلانتار وقتی اتفاق می‌افتد که یک انگشت را در برابر پایه انگشتان پای نوزاد قرار می‌دهید و نوزاد انگشتان خود را به سمت پایین خم می‌کند تا انگشت شما را بگیرد. این رفلکس در حدود ماه نهم تا دهم مهار می‌شود.

رفلکس دنبال رفتن یا چرخش سر:

اگر به آرامی به گونه نوزاد ضربه بزنید سرش را به سمت انگشت ما برمی‌گرداند و دهانش را باز می‌کند. این رفلکس مهم‌ترین غریزه نوزاد است که با آن می‌تواند سینه مادر را پیدا کند و به دهان بگیرد. اگر وسط لب بالایی او را لمس کنید به طور غریزی دهانش را برای مکیدن باز می‌کند. این رفلکس معمولاً تا ماه سوم تا چهارم مهار می‌شود.

رفلکس مکیدن:

رفلکس مکیدن با قرار دادن یک انگشت یا نوک سینه مادر در دهان نوزاد ایجاد می‌شود. نوزاد انگشت یا نوک پستان را به شدت و به طور ریتمیک مکیده و مکیدن با بلع به صورت هماهنگ انجام می‌شود. رفلکس مکیدن نیز مانند رفلکس جستجو، در ماه سوم تا چهارم مهار می‌شود.

رفلکس پلانتار یا بابینسکی:

این رفلکس با نوازش یک طرف پای نوزاد از پاشنه پا به سمت بالا و در سراسر قسمت جلویی کف پا شروع می‌شود. نوزاد با کشیدن انگشتان پای خود به این محرک پاسخ می‌دهد. در این رفلکس، انگشتان بزرگ پا به سمت بالای پا و دیگر انگشتان پا به سمت بیرون پا خم می‌شود. به طور کلی این رفلکس ۶ تا ۹ ماه پس از به دنیا آمدن نوزاد مهار می‌شود.

رفلکس‌های چشمی:

اگر روی صورت او نور بتابد چشم‌هایش را جمع می‌کند. هرگز نباید نور درخشان مستقیماً به چشم‌های تابانده شود چه چشم‌هایش باز یا بسته باشد. اگر به آرامی روی پل بینی او ضربه بزنید یا به آن ناحیه فوت کنید چشمانش را جمع می‌کند.

اگر نوزاد را صاف نگه‌دارید و او را به سمت راست و چپ بگردانید چشم‌هایش با سر او حرکت نمی‌کند و در همان حالت به طور موقت ثابت می‌ماند. این رفلکس به نام چشم عروسکی نامیده می‌شود و پس از ده روزگی از بین می‌رود.

رفلکس خزیدن:

وقتی نوزاد را به شکم روی سطحی قرار دهید به طور اتوماتیک حالتی شبیه به خزیدن به خود می‌گیرد. لگن خود را بالا می‌دهد و زانوهایش را به سمت داخل شکم بالا می‌آورد.

رفلکس راه رفتن:

اگر نوزاد را از زیر بغل بگیرید به طوری که در وضعیتی صاف قرار بگیرد و پاهایش سطح سفتی را لمس کند پاهایش را در حالتی شبیه به راه رفتن حرکت خواهد داد. این رفلکس در 3 تا 6 هفته از بین می‌رود.

رفلکس قرار گرفتن:

اگر نوزاد را صاف از زیر بغل بگیرید و پای او را به لبه میز تماس بدهید او پایش را شبیه بالا رفتن از پله بالا می‌آورد. این رفلکس در دست هم وجود دارد. اگر پشت ساعد نوزاد را با لبه میز تماس دهید دستش را بلند می‌کند.

رفلکس گالانت:

رفلکس گالانت با قرار دادن نوزاد شیرخوار بر روی شکم یا قرار دادن دست بر زیر شکم او و لمس آرام یک طرف ستون فقرات او با ناخن انگشت از سمت سر به طرف باسن تحریک می‌شود. پاسخ کودک با خم شدن تنه نوزاد به سمت ناحیه تحریک‌شده اتفاق می‌افتد. این رفلکس می‌تواند بین ماه اول و سوم مهار شود.